Roger Leenhardt (زاده ۲۳ ژوئیه ۱۹۰۳ – درگذشته ۴ دسامبر ۱۹۸۵) نویسنده و فیلم‌ساز فرانسوی بود.

این دانشجوی باهوش فلسفه که در یک خانواده پروتستان بورژوا به دنیا آمد، خیلی زود مجذوب سینما شد. او از طریق یک پسر عموی خود برای برنامه خبری اکلر ژورنال شروع به کار کرد و در سال 1934 شرکت تولیدی خود را با رنه زوبر به نام «Les Films du Compas» که بعدها به «Roger Leenhardt Films» معروف شد، تأسیس کرد.

او به عنوان منتقد مجله اسپریت بودیکی از فهیم ترین ناظران فرانسه قبل از جنگ به حساب می آمد و به شدت بر آندره بازن و کل «نوول وگ» تأثیر گذاشت.

به لطف سلسله مقالات او موسوم به «La petite école du spectateur»، سینما در نوع خود به عنوان یک هنر و یک زبان مورد توجه قرار گرفت. Leenhardt همچنین به مجلات دیگری مانند Fontaine، Les Lettres Françaises، و l'Ecran français کمک کرد، که در آن در سال 1948 فریاد معروف خود را ارائه داد، "ممکن است.h فورد! زنده باد وایلر!"

در سال 1949، او به ایجاد باشگاه سینمایی Objectif 49 دامن زد که با روبر برسون و ژان کوکتو رئیس مشترک آن بود. این باشگاه که قرار بود یک سینمای نویسنده جدید را تبلیغ کند، منجر به ایجاد جشنواره فیلم‌های نفرین شده در بیاریتز (Festival des Films Maudits) شد. در آغاز دهه 1950، او ریاست انجمن فرانسوی برای ترویج سینما را بر عهده داشت [Association française pour la diffusion ducinéma] که جشنواره ای سیار را ترتیب داد، روزهای سینما [Les Journées du cinéma] (1953–1960). سرانجام، در سال 1955 لینهارت در ایجاد تورهای روزهای جهانی فیلم [Journées internationales du film] که به جشنواره تورها تبدیل شد، شرکت کرد. این جشنواره که به طور تخصصی در زمینه فیلم کوتاه فعالیت می کند، برجسته ترین فیلمسازان از جمله فرانسوا تروفو، کریس مارکر، اگنس واردا، ژاک دمی، رومن پولانسکی، روبرت را گرد هم آورد.انریکو و دیگران

آثار مستند او متعدد و شامل ساخت بیش از 60 فیلم کوتاه و ساخت همین تعداد است. دو دسته اصلی از آثار او وجود دارد: پرتره‌های نویسندگان بزرگ (مانند فرانسوا موریاک، پل والری، ویکتور هوگو و غیره) و پرتره‌های نقاشان معروف (مانند مونه، پیسارو، بازیل و غیره). او همچنین فیلمی درباره خاستگاه های عکاسی ساخت (Daguerre ou la Naissance de la photographie, 196).4) و دیگری در مورد اختراع سینما (Naissance du cinéma، 1946)، شاهکار آموزشی و هوشمندی. لینهارت با برخورداری از دیدگاه هنری خود، تنها سه فیلم داستانی بلند ساخت: Les Dernières Vacances [fr] (1948)، Lendez-vous de minuit [fr] (1961)، و برای تلویزیون، Une fille dans la montagne (1964).

علاوه بر این، راجر لینهارت در سه فیلم به عنوان بازیگر ظاهر شد. در Les Dernières vacances، او معلم است. جآن-لوک گدار او را به عنوان شخصیت «هوش» در Une femme mariée (1964) انتخاب کرد و فرانسوا تروفو او را به عنوان ناشر در L'Homme qui aimait les femmes (1977) انتخاب کرد.