باب هاوارد

باب هاوارد پیانیست، کمدین و بازیگر سیاهپوست در صحنه، رادیو و تلویزیون برادوی بود.

او که به نام هاوارد جوینر در وست نیوتن، MA. به دنیا آمد، در دانشکده پزشکی دانشگاه هاوارد تحصیل کرد و آن را رها کرد و سپس در کنسرواتوار موسیقی نیوانگلند ثبت نام کرد. در سال‌های اولیه‌اش در وودویل، او عضو پیانو جوینر و هاپکینز بود (موریس هاپکینز یک رقصنده بود). در سال 1943، هاوارد در «اوایل به رختخواب» در برادوی ظاهر شد. او همچنیناز سال 1938 تا 1975 در رادیو با برنامه هایش در WEAF، WCBS و WHN کار کرد. او یکی از اولین اجراکنندگان سیاه پوست در تلویزیون بود، با برنامه 15 دقیقه ای خود در CBS از جولای 1948 تا دسامبر 1951.

تیتراژ فیلم های او عبارتند از: «پارتی هاوارد هاوس»، «تقاطع 88» و «ستارگان در رژه.» دوران حرفه ای هاوارد او را به اروپا، ژاپن و ایالات متحده برد. محبوبیت او در بین عموم مردم عمدتاً به این دلیل بود که او ردپای فتس والر را دنبال کرد.اگرچه او فاقد اصالت بود، اما با نوازندگی ماهرانه و ارتباط راحت با مخاطبان پوشانده شد. هاوارد گهگاه با جازمن‌ها می‌نواخت و گاهی ضبط می‌کرد، اما به عنوان یک خواننده و نوازنده مشهور جاز بود که نشان خود را گذاشت.

صدای آواز او با توجه به مواد و خلق و خوی متفاوت بود، از تنور تا باریتون، از استحکام تا پیچ و خم های عجیب و غریب. در دوره ای که او گروهی را رهبری می کرد که از Cab Calloway، Howar تقلید می کردd نوازندگان خوبی را استخدام کرد. با این حال، او معمولاً در لحظات نامناسب تشویق می‌کرد و تشویق‌هایش مانع تک‌نوازی آنها می‌شد. باب هاوارد تا زمان مرگش در 3 دسامبر 1986 به نواختن پیانو و آواز خواندن در کلوپ های شبانه و رستوران های مختلف ادامه داد.