ملاقات در اسکله ها

ملاقات در اسکله ها افسانه ای از اسکله ها را بازسازی می کند که از بارگیری سلاح برای جنگ هند و چین در بندر مارسی خودداری می کند. این فیلم به دلیل قدرت واقع گرایانه اش جذاب است. با استفاده از بازیگران غیرحرفه ای در مکان های طبیعی و با دوربین روی شانه، کارپیتا پیشگام "موج نو" بود. او یکی از نادرترین نئورئالیست های فرانسوی در تاریخ سینما به شمار می رود و پیوندی گمشده بین تونی ژان رنوآر و نفس بریده ژان-لوک گدار است. در نخستین نمایش ملاقات در اسکله ها، پلیس نمایش را قطع کرد و فیلم را به ایستگاه پلیس برد. این فیلم طولانی ترین فیلم سانسور شده در تاریخ سینمای فرانسه است. به مدت ۳۵ سال، پل کارپیتا فکر می کرد که فیلمش توسط سانسور نابود شده است.