هُوشمندِ زیبا

والدینش به نامِ رجینالد رجینلْد نامگذاری‌اش کردند. دوستانش به او «دیْتو» می‌گویند. در یازده‌سالگی تصمیم گرفت هیچ‌کاری با زندگی‌اش انجام ندهد. این اوضاع تا سالِ آخر مدرسه هم خوب پیش می‌رفت تا اینکه تراسی را دید. این عشق از دیدنِ نخستینِ نگاه نبود دقیقاً، بیش از هر چیز «عاشقِ کله‌پاچه-می‌خواهم-او را به هر قیمتی بگیرم—حتی اگر خودم را مسخره کنم» بود. و این عشق برای دهه‌ها می‌سوخت. اینکه او به او عشق می‌ورزد یا نه.