تو بار غم را می‌کشی، عشق

مونیکا، زنی در پنجاه سالگی، احساس می‌کند که به تمام مراحل مهم زندگی‌اش رسیده است. فرزندش بزرگ شده و او در حرفه‌اش به عنوان یک کارaholic بسیار موفق است. اما او کم‌کم با شوهرش کمتر و کمتر مشترکاتی دارد و افکارش به طور فزاینده‌ای به دوران جوانی‌اش برمی‌گردد، زمانی که از رفتن به مسیرهای غیرمعمول نمی‌ترسید و می‌توانست زیبایی لحظه را درک کند. مونیکا تصمیم می‌گیرد خود ماجراجویش را کشف کند و در یک دوره صخره‌نوردی که توسط ایگور برگزار می‌شود، ثبت‌نام می‌کند. او کاملاً مخالف مونیکا است - یک احمق خودجوش و بی‌نظم، ماجراجویی مادام‌العمر که هیچ خوداندیشی و حس مسئولیتی ندارد و در مشکلات ناشی از سبک زندگی بی‌خیالش غرق شده است.