با دوربین دویدنی، خواهرزاده‌ها و برادرزاده‌های بزرگسال رابطه‌های خود با والدین و با یکدیگر را بازمی‌کاوند. قهرمان این فیلم، زن کارآفرینِ مرفه که هنوز با مرگ مادر و پدرش کنار نیامده است، وجدان کارگردان را تشکیل می‌دهد. او می‌خواهد به شیوهٔ خود به پدران و مادران مرده نزدیک‌تر شود - با فیلمبرداری از لحظات آخر بیماران در یک بیمارستان.