در هرج و مرج جنگ داخلی جینشی نا-ران در سال ۷۶۲، پسربچه‌ای با شُک تیزه‌ای در پیشانی متولد می‌شود. مادر کودک او را اوییونی نامید و او را دور انداخت. زنی مسن به نام شوگنچا کودک را یافته و او را موکو-اوتسونو میکو نامید یا «کودک الهی آسمان» و به موکو گفت شاخ او نماد اتحاد آسمان و زمین است. میکو در بیابان بزرگ شد و راه‌های شوگنодо را آموخت و به زودی با کنجکاوی به دهکده‌ها رفت. وی دید که مردم عادی دهکده‌ها در فقر و رنج زندگی می‌کنند و قدرت‌های معنوی خود را برای کمک به آن‌ها به کار گرفت. اما خشم او نسبت به حاکمان خود-پسند و کشمکش‌های پیاستی آنان بالا گرفت تا اینکه با دربار امپراتوری مقابل شد و مسیر طولانی‌ای در به جایگاهی رسید که از مدافعان ستمدیدگان شد.