بعد از ظهر سپتامبر

زوجی قبول نمی‌کنند که تابستان به پایان رسیده است. برای آخرین بار، به سواحل می‌روند با نیت سپری کردن دو بعدازظهر با هم بین تپه‌های شنی و دریای آب‌گریز. دماها مدت‌ها برای وسائل چون صندل و شلوارک سرد شده‌اند؛ باد پاییزی تند جایگزین نور گرم خورشید تابستانی نیست. در راه به ساحل، با زنی که به طور محاوره‌ای می‌شناسند روبه‌رو می‌شوند. هنگام رسیدن، بی‌فایده به دنبال تپه‌ای برای پناه بردن از باد می‌گردند؛ مانعی کوچک ساخته می‌شود و با شدت در برابر جزر و مد دفاع می‌شود، تلاشی برای برپا کردن بادشکن انجام می‌گیرد. این نبردهای سرسختانه در برابر عناصر رو به پیشروی، صرفاً یک وقفه کوتاه است قبل از آنکه وضعیت به فاجعه‌ای با مقیاسی کاملاً متفاوت گره بخورد. فاجعه‌ای کیهانی معاصر.