اکستراکتس

این فیلم 16 میلیمتری اول من بود که با دزموند هورسفیلد ساخته شد. برای تصویر، ما یک نمره شبکه‌ای از حرکات ایجاد کردیم، هم درون قاب ('سوژه از راست به چپ حرکت می‌کند') و هم بین دوربین و سوژه (زوم‌ها، پان‌ها، کج‌ها...)، و از این به عنوان یک فیلمنامه استفاده کردیم. صدا از یک روزنامه قدیمی استخراج شد، که با صدای بلند خوانده شده و سپس به واحدهای زمانی مشابه تصویر برش داده شد، که از 3 ثانیه تا 1/4 ثانیه متغیر بود. جمع‌آوری مواد عمدتاً مکانیکی بود و از نمره از پیش تعیین شده پیروی می‌کرد. اینکه یک پرتره تونال از یک شخص به وجود می‌آید، یک اثر جانبی بود؛ ما فیلم را به عنوان یک سیستم ساختاری یا نمایه‌ای از روابط صدا/تصویر در نظر گرفتیم و به صدای پس‌زمینه به عنوان یک آزمایش زبانی نگاه کردیم، که با بلوک‌های سازنده گفتار کار می‌کرد.